ประวัติโรงพยาบาล

     โรงพยาบาลกรุงเทพคริสเตียนนครปฐมก่อตั้งขึ้น ในปี คศ. 1913 โดยหมอและแหม่มเปอร์ซี่ คลาร์ค (Percy Clark) 

     มิชชั่นนารีจากคณะ The Churches of Christ ประเทศอังกฤษ นับเป็นสถานพยาบาลที่ให้การรักษาแผนปัจจุบันแห่งแรกของจังหวัดนครปฐม เมื่อเริ่มต้นนั้นเรียกกันว่า “โรงยา” เป็นอาคารไม้ชั้นเดียว ภายในมี 4 ห้อง เป็นห้องตรวจ ห้องยา และสำนักงาน ต่อมาได้ขยายด้านหลังสร้างเป็นห้องพักสำหรับผู้ป่วยใน 4 ห้อง  อีก 2 ปี ต่อมาได้สร้างอาคารอีกหลังเป็นแผนกสูติกรรม ประกอบด้วยห้องคลอด ห้องรอคลอดและห้องผู้ป่วยหลังคลอด 2 ห้อง

     ในปี 1938 นพ. เซ็น ซี เต (Dr. Chen His The) หรือที่คนทั่วไปเรียกว่า “หมอเจน” แพทย์จากซัวเถา ประเทศจีน ได้มารับงานเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลต่อจากหมอและแหม่ม คลาร์ค ที่เกษียณอายุ  ในปีนั้นโรงพยาบาลได้สร้างอาคารคอนกรีตชั้นเดียวรูปตัวแอลแทนโรงยา ใช้เป็นแผนกผู้ป่วยนอก ห้องผ่าตัด ห้องตรวจวิเคราะห์และห้องพักผู้ป่วยใน  และเปลี่ยนชื่อจาก “โรงยา” เป็น “โรงพยาบาลมิสชั่น”

      ปี 1941 เกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 ทหารญี่ปุ่นได้ทำการรบผ่านประเทศไทย เพื่อทำทางรถไฟมุ่งสู่ประเทศพม่า ทางรถไฟผ่านด้านทิศเหนือ ชิดพื้นที่ของโรงพยาบาลฯ ทหารญี่ปุ่นจึงยึดครองพื้นที่โรงพยาบาลฯทั้งหมด หมอและแหม่มคลาร์คถึงแม้ท่านเกษียณแล้ว แต่ยังอยู่ทำพันธกิจรับใช้ในจังหวัดนครปฐม จึงถูกจับเป็นเชลยไปขังไว้ที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์รวมกับชาวตะวันตกท่านอื่นๆ  ส่วน นพ. เซ็น ซี เต และเจ้าหน้าที่อื่นๆ ต้องย้ายออกไป เปิดเป็นคลินิกส่วนตัวอยู่ภายนอกโรงพยาบาลฯ จนกระทั่งสงครามสงบลงในปี 1945 ทางราชการได้คืนโรงพยาบาลฯให้ในเดือน พฤศจิกายน โรงพยาบาลจึงเปิดดำเนินต่อเป็นปกติ และได้เร่งฟื้นฟู ในปี 1948 มีการสร้างอาคารสำหรับแผนกสูติกรรม ด้วยเงินทุนของหมอและแหม่มคลาร์คโดยอุทิศให้ในนามของ มร.เดนลีย์ ผู้เป็นบิดาของแหม่มคลาร์ค และต่อมา ปี 1959 ได้สร้างอาคารคอนกรีตเสริมเหล็ก 2 ชั้น ด้วยทุนที่มาจากสมาคมสหคริสตธรรมทูต สหรัฐอเมริกา โดยใช้เป็นหอผู้ป่วยใน และห้องผ่าตัด